باران

باران مرا یاد تو می اندازد
من همیشه بارانیم
شاید همان بارانی که بر صورتت میخورد
و چه تقدیر خوشایندی است که پنجره را باز میگذاری
تا...
تا پشت شیشه بدون لمس کردنت جان نسپارم