بر خورد از نوع نزدیک

خط بریده بریده ی سفید وسط خیابان با سرعت بیشتری میگذشت و ممتد میشد
و صدای بوق ماشین ها و صدای الاغها و نور که همه جا را فرا میگرفت
با خود تمامی خاطرات را مرور میکردم و تمام فحش هایی که بلد بودم را نثار دنیا میکردم
صدای بوق که ممتد میشد ...لعنت ، صدای بوق ممتد آدم را دیوانه میکند
و نوری که هر لحظه سایه ام را بزرگتر میکرد...
قانون نیوتن: هر کنشی را واکنشیست
نیرو برابر است با جرم ضربدر شتاب
و من با همان نیرو ، نور را در خود حس کردم
خیابان رنگ تازه ای به خود گرفت
عطر خوش بویش را در هوا حس کردم....آشنا بود
و تو سرم را بر روی زانوانت گذاشتی تا آرام بگیرم
کسی برای من دعا نخواهد خواند.... مادرم میگفت برای کسی که خودکشی میکند فاتحه خواندن حرام است

كاغذ باطله هاي من...